ΝΕΑ ΚΑΒΑΛΑ, ΠΑΛΙΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ;

Όμορφο παιχνίδι παρακολούθησα στην Καβάλα. Για να ακριβολογήσω, όμορφο 2ο ημίχρονο γιατί το 1ο τό 'δα κάνοντας παράλληλα κι άλλα πράγματα οπότε δεν ήμουν 100% συγκεντρωμένος.

Αναρωτιέμαι αν οι οπαδοί μεγαλυτέρων συλλόγων ζηλεύουν την ομάδα του Μάκαρου! Οι φίλοι της ΑΕΚ ή του ΠΑΟΚ ή -γιατί όχι;- του ΟΣΦΠ βλέποντας τον τρόπο ανάπτυξης, το ωραίο θέαμα, τη δημιουργία ευκαιριών, την νοοτροπία και κυρίως τον τσαμπουκά αυτής της ομάδος δε ζηλεύουν κάνοντας συγκρίσεις;

Το 1-1 μάλλον αδικεί την Καβάλα. Και δεν εισέρχομαι στα διαιτητικά, από αγωνιστικής άποψης ομιλώ. Μπήκε μέσα αυτός ο μάγος ο Ορούμα κι άλλαξε η εικόνα της ομάδας. Και τα δοκάρια ακόμη βροντάνε!!!

Είναι εντυπωσιακή η παρουσία της ομάδος κόντρα στους -θεωρητικά- μεγάλους. Στα 8 μέχρι τώρα παιχνίδια με τους 5 πρώτους δεν έχει ηττηθεί. Είναι απίστευτο!!! Κι όμως αληθινό!!!

Τούτο το στατιστικό ήταν κι ο λόγος που "σκάρωσα" τον τίτλο της ανάρτησης. Θυμίζει κάτι από Αστέρα Τρίπολης την 1η του χρονιά στην super league. Κι αυτός τα καλύτερα αποτελέσματα (εκείνη τη σεζόν) τα πήρε κόντρα στους μεγάλους.

Πέρα από αυτή την επιδερμική διαπίστωση όμως, το ερώτημα του τίτλου δεν υφίσταται πραγματικά. Αλλάζει ο τρόπος. Ο Αστέρας ήταν μια σκληροτράχηλη, αμυντικογενής ομάδα η οποία ουσιαστικά τ' αποτελέσματα τα "έκλεβε" γι αυτό και με τις υπόλοιπες ομάδες αντιμετώπιζε προβλήματα ανάπτυξης και σκοραρίσματος.

Η Καβάλα όμως είναι διαφορετική. Κερδίζει, δεν κλέβει. Επιβάλλεται. Κι όταν αμύνεται το κάνει επειδή το επιβάλουν οι συνθήκες του παιχνιδιού. Την πιέζει ο αντίπαλος δηλαδή. Την είδα νά 'ναι 0-0 στο Καραϊσκάκη και να προσπαθεί να πάρει την νίκη στο φινάλε (ανεπανάληπτο τετ-α-τετ)!

Την είδα να προηγείται 1-0 του ΠΑΟ και να μην κλείνεται. Να βάζει και 2ο και να μην κλείνεται. Να μειώνει ο Παναθηναϊκός σε 2-1 και πάλι να μην κλείνεται. Το τελικό 2-2 δεν ήταν τελικά τιμωρία όπως πολλοί είπαν τότε. Ήταν μία επένδυση στην ποδοσφαιρική τράπεζα και τώρα εισπράτει τόκους και κέρδη. Γιατί στόχευσε μακροπρόθεσμα κι όχι στο άμεσο, στο τώρα κι αύριο βλέπουμε...

Την είδα και σήμερα. Έμεινε πίσω στο σκορ. Το κυνήγησε. Το πάλεψε, δεν το παράτησε στιγμή. Τελευταία λεπτά. 1-1 με τον ΑΡΗ (δεν είναι κακό αποτέλεσμα), με παίκτη λιγότερο. Κανένας συμβιβασμός! Μόνο νίκη! Μπροστά! Χαρά οφθαλμών!!!

Δεν είναι γκέλα η σημερινή για τον ΑΡΗ. Γκέλα σημαίνει "πετάω" σίγουρους βαθμούς. Κι απ' του Μάκαρου το σπίτι δεν πέρασε κανείς από τους ... από πάνω σου. Μ' ενδιαφέρον παρακολούθησα και την μάχη των πάγκων. Δύο μεγάλοι προπονητές, με καριέρα μεγαλύτερη απ' το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος, αντιμέτωποι. Ντε Μος vs Κούπερ...Εκ του αποτελέσματος νικητής κρίνεται ο Ντε Μος παρότι δεν κέρδισε. Δε θεωρώ λάθος την αλλαγή/είσοδο του Βανγκέλι. Απλά δεν του βγήκε. Απ' ότι κατάλαβα ο ρόλος του δεν ήταν να παίξει ακραίος, αντί-Χαβίτο δηλαδή, αλλά μέσα δεξιά σ' ένα ιδιότυπο 4-3-3. Ήρθε όμως αμέσως (μετά από 3 λεπτά) το γκολ της ισοφάρισης και πήγαν στράφι τα πλάνα!

ΥΓ.1 Γκολ και φάσεις εδώ!
ΥΓ.2 Τα δελτία ποιός τα πήρε; Γιατί;
ΥΓ.3 Για τα ... προ της έναρξης, ας μην πω κουβέντα γιατί θα γράψω κι άλλο "σεντόνι"...