Χατζηπαναγιώτου, Καμπερίδης, Κεμανετζής, Παπάζογλου λένε «αντίο» στον Σαμαρά

Μία από τις κορυφαίες μορφές του ελληνικού βόλεϊ, ο αθλητής που συνέδεσε το όνομα του με τη μεγάλη Ορεστιάδα, ο "Σαμ" (Νίκος Σαμαράς) που όλοι αγάπησαν, δεν είναι πια εδώ. To www.volleyball.gr, ως ελάχιστο φόρο τιμής προς τον σπουδαίο αυτό αθλητή, μίλησε με κάποιους ανθρώπους που έζησαν από κοντά τον Νίκο Σαμαρά, οι οποίοι παρά το σοκ της απώλειας είπαν με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο το "αντίο" στον "Σαμ".

Γιώργος Καμπερίδης: «Όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν»

Γεννήθηκε στην Γερμανία, αλλά επέστρεψε μικρός στην Ορεστιάδα… Εκεί όπου έμελλε να χτίσει το δικό του μύθο. Από πολύ νεαρός ξεχώριζε στη μικρή κοινωνία της ακριτικής πόλης με το επιβλητικό παρουσιαστικό του, ενώ η πρώτη του ενασχόληση με τον αθλητισμό ήταν το καράτε. Ποιος ξέρει, αν δεν έφτανε στην Ορεστιάδα στα μέσα της δεκαετίας του 80’ ο Γιώργος Καμπερίδης ίσως ο Νίκος Σαμαράς να ήταν πρωταθλητής στις πολεμικές τέχνες.

«Ο Νίκος ήταν ένας εξαιρετικός αθλητής κι ένα σοβαρό, πάρα πολύ σοβαρό παιδί. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...», είπε ο άνθρωπος που ανακάλυψε και ουσιαστικά δημιούργησε τον βολεϊμπολίστα Νίκο Σαμαρά. Ο "Δάσκαλος" από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τις τύχες του ΑΟΟ άκουγε όλους να μιλούν για ένα ψηλό παλικάρι κι αποφάσισε να τον βρει.

«Όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν και άρχισα να τον ψάχνω, χωρίς όμως επιτυχία. Τελικά τον είδα συμπτωματικά μπροστά μου στο περίπτερο έξω από το Δημοτικό Σχολείο. Ήταν Νοέμβριος του 1985 κι εκεί του είπα χωρίς περιστροφές "Εσύ θα έρθεις να παίξεις βόλεϊ" και τον πήρα και πήγαμε στο γήπεδο. Στην αρχή μου ξέφυγε και δεν ήθελε να συνεχίσει, με αποτέλεσμα να αναγκαστώ να πάω σπίτι του. Εκεί τον παρότρυνε η γιαγιά του κι έτσι ξεκίνησε», θυμήθηκε ο σπουδαίος προπονητής, με την συγκίνηση στη χροιά της φωνής του να είναι κάτι παραπάνω από έντονη.

Από την τελευταία τους συνάντηση έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά οι σχέσεις τους ήταν πάντα εξαιρετικές. «Ο Νίκος ήταν ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο ταλέντο που πέρασε από τα χέρια μου. Ήταν αφοσιωμένος σ’ αυτό που έκανε και γι’ αυτό έπαιζε μέχρι τώρα. Πολλοί τον είχαν παρεξηγήσει, αλλά δεν ήταν ο άνθρωπος που παρουσίαζαν κάποιοι. Εγώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα μαζί του, απλά όταν λες τα πράγματα με το όνομα τους, τότε ακούς και… διάφορα. Κρίμα γιατί έφυγε ένας σπουδαίος αθλητής και άνθρωπος.»

Αθηνόδωρος Χατζηπαναγιώτου: «Καλό ταξίδι, θα σε θυμόμαστε για πάντα»

Το τηλεφώνημα του Θανάση Μπελιγράτη, έμοιαζε με κακό όνειρο. Ο Αθηνόδωρος Χατζηπαναγιώτου, πρώην πρόεδρος του Αθλητικού Ομίλου κι ένα από τα ιστορικότερα στελέχη της ομάδας, αλλά και μέλος του ΔΣ της ΕΟΠΕ έχοντας ζήσει από πολύ μικρό τον Νίκο Σαμαρά δεν ήθελε να πιστέψει ότι ήταν αλήθεια, αυτό που του μετέφερε ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας.

«Τι ήταν ο Νίκος Σαμαράς για την Ορεστιάδα; Σαμαράς=Ορεστιάδα και Ορεστιάδα=Σαμαράς. Ήταν ο αθλητής ο οποίος ανέδειξε πάρα πολύ ψηλά την Ορεστιάδα και η Ορεστιάδα ήταν η ομάδα η οποία ανέδειξε τον Νίκο. Ήταν πιασμένοι χέρι-χέρι», μας είπε ο Θρακιώτης παράγοντας και συνέχισε:

«Ήταν το παιδί που αγάπησε όλη η πόλη και ήταν ο αθλητής με τον οποίο η Ορεστιάδα είχε τις καλύτερες στιγμές της. Με τον Νίκο Σαμαρά πήραμε την 2η θέση Ευρώπη, με τον Νίκο συμμετείχαμε σε δύο τελικούς πρωταθλήματος. Η Ορεστιάδα με τον Νίκο Σαμαρά είχε πάρα πολλές διακρίσεις και ως πρωταθλήτρια Ελλάδας σε παίδες και εφήβους. Συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Καλό ταξίδι... Όλος ο κόσμος του βόλεϊ θα σε θυμάται... Η Ορεστιάδα θα σε θυμάται...»

Στέλιος Κεμανετζής: «Ο Νίκος ήταν υπεραθλητής, ήταν αετός που πετούσε ψηλά»

Στην Ορεστιάδα, στην πόλη όπου μεγάλωσε και μεγαλούργησε με τον ΑΟ, το σοκ ήταν τεράστιο. Οι αθλητές της ομάδας έμαθαν τα άσχημα μαντάτα την ώρα της προπόνησης, όταν τα τηλέφωνα τους άρχισαν να χτυπούν ασταμάτητα και λίγο αργότερα οι παράγοντες του συλλόγου βρέθηκαν στο κλειστό γυμναστήριο για να τους επιβεβαιώσουν το χαμό του Νίκου. Η προπόνηση διεκόπη κι ο ένα προσπαθούσε να παρηγορήσει τον άλλον.

«Ο Νίκος ήταν ένα παιδί μάλαμα, ένας πραγματικός αετός», είπε με τρεμάμενη φωνή ο αρχηγός της Ορεστιάδας Στέλιος Κεμανετζής, ο οποίος μεγάλωσε στον ΑΟ μαζί με τον "Σαμ". «Εμείς μέσα στο γήπεδο βλέπαμε τον Νίκο κι ακολουθούσαμε όλοι το παράδειγμα του. Ήταν ο υπεραθλητής, ήταν ο αετός. Πετούσε ψηλά κι εμείς προσπαθούσαμε να τον φτάσουμε. Ακούραστος, δούλευε ασταμάτητα ακόμη και τώρα. Πριν λίγο καιρό μου είχε πει κάποιος συμπαίκτης του από άλλη ομάδα "πως γίνεται σ’ αυτή την ηλικία να δουλεύει τόσο πολύ" και θυμάμαι του είχα απαντήσει "είναι στο dna μας εδώ πάνω κι ο Νίκος είναι το καλύτερο παράδειγμα"», συνέχισε αναφερόμενος στον αδικοχαμένο συμπαίκτη του και συμπλήρωσε: «Ο Νίκος Σαμαράς ήταν ο Γκάλης του Ελληνικού βόλεϊ, αλλά ποτέ το άθλημα δεν πήρε από αυτόν αυτά που θα μπορούσε. Ποτέ δεν τον διαχειρίστηκε σωστά.»

Γιώργος Παπάζογλου: «Από μικρός ήταν αρχηγός»

Όπως κι ο Στέλιος Κεμανετζής, έτσι κι ο Γιώργος Παπάζογλου ήταν στη γενιά των αθλητών της Ορεστιάδας που ξεκίνησαν το βόλεϊ αφότου είχε αρχίσει ήδη να δημιουργείται ο μύθος του Νίκου Σαμαρά. Μεγάλωσε κυριολεκτικά και μεταφορικά μαζί του, αφού ο "Σαμ" είχε πάντα τους μικρούς από κοντά κι όταν χθες το βράδυ λίγο μετά την έναρξη της προπόνησης του Εθνικού Αλεξανδρούπολης ο Γιώργος Τεκτονίδης τους μετέφερε τη θλιβερή είδηση το μυαλό του γέμισε με εικόνες από το παρελθόν.

«Τρελάθηκα δεν το πίστευα... Είναι άδικο», ήταν τα πρώτα λόγια του έμπειρου άσου. «Το καλοκαίρι είχε έρθει Αλεξανδρούπολη, βγήκαμε μαζί, θυμηθήκαμε τα παλιά κι αυτή η εικόνα μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό. Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή». Για τον ίδιο πάντως, ο Σαμαράς πάντα θα είναι ο αρχηγός κι ένας μεγάλος άνθρωπος.

«Όταν εμείς ξεκινήσαμε, ο Νίκος ήταν ήδη το μεγάλο όνομα της Ορεστιάδας και σιγά, σιγά τον μάθαινε όλη η Ελλάδα. Μας έπαιρνε όμως τους μικρούς και μας έβγαζε βόλτα για καφέ, τότε που δεν μας ήξερε κανένας και ποτέ δεν είχε τουπέ. Όσοι δεν τον ήξεραν καλά, μπορεί να έλεγαν διάφορα, αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική. Ως άνθρωπος είχε κι αυτός τις ιδιαιτερότητες του, ωστόσο ήταν εξαιρετικός χαρακτήρας. Ο Νίκος ήταν πραγματικός αρχηγός κι αυτό το είχε από πιτσιρικάς. Αυτός μιλούσε πάντα πρώτος στα αποδυτήρια και ποτέ δεν κρυβόταν.»