ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΓΙΑΚΟ
Όταν η μετριότητα ζευγαρώνει με την αδυναμία (να ξεφύγεις απ' αυτήν) τότε γεννιέται η μιζέρια. Δεν μπορώ εγώ παραπάνω; Θα μειώσω τους άλλους για να μην αισθάνομαι κατώτερος.
Επειδή απεχθάνομαι να γράφω τα ίδια και τα ίδια και δε μ' αρέσει να ευλογώ τα γένια μου ας αφήσω τους καλύτερους φιλάθλους του κόσμου (η ανατριχίλα όταν τραγουδούν το You'll never walk alone δεν περιγράφεται ότι ομάδα κι αν υποστηρίζεις) να εκφραστούν ελεύθερα :
Επειδή απεχθάνομαι να γράφω τα ίδια και τα ίδια και δε μ' αρέσει να ευλογώ τα γένια μου ας αφήσω τους καλύτερους φιλάθλους του κόσμου (η ανατριχίλα όταν τραγουδούν το You'll never walk alone δεν περιγράφεται ότι ομάδα κι αν υποστηρίζεις) να εκφραστούν ελεύθερα :
«We thought his days were numbered,
now he plays here every week.
We can't pronounce his surname
so we call him Nick the Greek.
Oooh Kyrgiakos»
now he plays here every week.
We can't pronounce his surname
so we call him Nick the Greek.
Oooh Kyrgiakos»
Εξαιρετικά αφιερωμένο σε κείνους. Ξέρουν αυτοί...

Δεν υπάρχουν σχόλια